Profiel van ‘๏’ NuToU~ ๏ nUtoU_Z@ ๏ ~Foto'sWeblogLijstenMeer Extra Help

Weblog


    22 mei

    กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว

    มีเกาะแห่งหนึ่งซึ่งรวบรวมความรู้สึกทั้งหมดอาศัยอยู่ด้วยกัน
    ทั้งความสุข
    ความเศร้า
    ความรู้และอื่นๆ
    รวมทั้งความรัก

    วันหนึ่งมีประกาศไปยังความรู้สึกทั้งหมดว่า
    เกาะกำลังจะจม
    ดังนั้นทั้งหมดจึงเตรียมเรือเพื่อที่จะหนีออกจากเกาะ
    ความรักเท่านั้นที่ตัดสินใจอยู่บนเกาะ
    ความรักต้องการที่จะอยู่จนกระทั่งวินาทีสุดท้าย

    เมื่อเกาะเกือบจะจมแล้วความรักจึงตัดสินใจขอความช่วย เหลือ
    ความรวยแล่นเรือผ่าน ความรวยตอบว่า...
    “ไม่ได้หรอกฉันรับเธอไม่ได้ เพราะเรือฉันน่ะ
    เต็มไปด้วยทองและเงินแล้วมันไม่มีที่ให้คุณ”


    ความรักจึงตัดสินใจจะถาม ความเห็นแก่ตัว
    ซึ่งผ่านมาเหมือนกันด้วยเรือลำงาม
    “ความเห็นแก่ตัวช่วยฉันด้วย”
    “ฉันช่วยคุณไม่ได้หรอก ความรักคุณน่ะเปียก
    อาจจะทำให้เรือฉันเปียกด้วย”

    ความเศร้าได้พายเรือผ่านมา
    ความรักก็ได้เอ่ยขอความช่วยเหลืออีก
    ความเศร้าตอบว่า
    “โอ้ความรักฉันกำลังเศร้ามากเลย
    ฉันต้องการอยู่คนเดียว ขอโทษนะ”

    ความสุขได้ผ่านความรักไปเหมือนกัน
    แต่เขาไม่ได้ยินแม้เสียงร้องเรียกขอความช่วยเหลือของ ความรัก
    เพราะมัวแต่กำลังสุข

    ทันใดนั้นมีเสียงหนึ่งดังขึ้นมา
    “มานี่ความรักฉันจะรับคุณไปเอง”
    เสียงนั้นเป็นของคนแก่คนหนึ่ง

    ความรักรู้สึกขอบคุณและดีใจเป็นอย่างมาก
    จนลืมถามชื่อว่าใครเป็นผู้ใจดีคนนั้น
    เมื่อพวกเขามาถึงแผ่นดินที่แห้ง
    คนแก่ก็จากไปตามทางของเขา


    ความรักนึกขึ้นมาได้ว่าลืมถามชื่อคนแก่คนนั้น
    ความรักจึงถามความรู้และคนแก่คนอื่นๆ
    “ใครเหรอที่เป็นคนช่วยฉัน”
    ความรู้ตอบว่า

    “เวลา”

    ความรัก
    “แต่ทำไมเวลาจึงช่วยฉันล่ะ ?”
    ความรู้ยิ้มในความรอบรู้ของตัวเอง
    แล้วตอบความรักว่า

    “ก็เพราะว่ามีเพียงเวลาเท่านั้นที่เข้าใจว่าความรักย ิ่งใหญ่แค่ไหนน่ะสิ”
    12 mei

    "ความรัก" ไม่มีคำว่าถูกหรือผิด

    คุณไม่ผิดที่ไปรักเขาคนนั้น
    และเขาเองก็คงไม่ผิดที่ไม่ได้รักคุณ
    ในทางตรงข้าม คุณไม่ผิดที่ไม่ได้รักเขาคนนั้น
    และเขาก็ไม่ผิดที่มารักคุณเช่นกัน

    การห้ามใจไม่ให้รักนั้นยากนัก
    แต่คงเทียบไม่ได้กับการห้ามใจให้ลืมรักเพราะย่อมยากกว่า
    คุณอาจทำได้เมื่อมีใครอีกคนก้าวเข้ามาในชีวิตคุณ
    แต่มันคงไม่ง่าย ถ้าคุณต้องหักใจให้ลืมในขณะที่คุณอยู่คนเดียว

    เขาว่าการชนะใจตัวเองนั้นอาจดีและมีค่าที่สุด
    แต่ในเรื่องความรัก การชนะใจคนที่เรารักนั้นอาจย่อมมีค่ากว่า
    แต่มันอาจมีค่ากว่านั้น . . .
    ถ้าคุณสามารถชนะใจตัวเองที่จะปฏิเสธกับความรักที่ย้อนมาหาคุณ
    และมันอาจมีค่าที่สุด ถ้าคุณยอมที่จะ "แพ้" ใจตัวเองเพื่อจะกลับไปหาความรักนั้น

    ความรักเป็นเรื่องของคนสองคน
    แต่อย่าลืมว่าบนโลกไม่ได้มีคนสองคนเท่านั้น
    อย่าโกรธเขาที่ต้องปฏิเสธรักจากคุณ
    ด้วยเหตุผลว่าเราเข้ากันไม่ได้
    ด้วยเหุผลว่าสังคมเราต่างกัน
    ด้วยเหตุผลว่าเขารักคนอื่นที่มีค่าพอกับคุณ

    วิทยาศาสตร์อาจต้องการเหตุผล
    แต่เรื่องความรักย่อมไม่ต้องการเหตุผลใดใด
    คนดีอาจรักกับคนเลว
    จงอย่าโทษเขาว่าเขารักคนผิด
    จงอย่าโทษเขาว่าเขารักคนที่ไม่เอาไหน
    และจงอย่าโทษตัวเองว่าเรารักคนที่ไม่ดี

    จงเชื่อในสายตาของตัวเอง
    จงเชื่อประตูหัวใจอันมีค่าที่เลือกจะเปิดรับเขาคนนั้น
    แม้ใครจะพูดว่าคู่ของเราเป็นคนไม่ดี
    แต่ในแง่ของความรัก คุณทั้งสองเป็นคนดีของกันและกัน

    เหตุผลทั้งหมดเพราะความรักแต่ละคนย่อมต่างกัน
    ไม่แปลกที่บางคู่อาจทะเลาะกันทั้งวัน
    ไม่แปลกที่บางคู่อาจหวานให้แก่กันได้ทั้งวัน
    และไม่แปลกที่บางคู่ต่างเฉยชาต่อกัน
    และก็คงไม่แปลกเลยที่บางคู่อาจต่างกันราวฟ้ากับดิน

    อย่าไปคิดว่าทำไมคู่เราถึงไม่เหมือนคู่ของใครเขา
    อย่าไปคิดว่าคู่เราแปลกหรือเปล่า
    อย่าไปสนใจว่าเราควรเปลี่ยนแปลงอะไรไหม
    ถ้าจะเปลี่ยน ขอให้เพื่อรักมิใช่เพื่อเลิกรักนะจ๊ะ

     

     
    *