Profiel van ‘๏’ NuToU~ ๏ nUtoU_Z@ ๏ ~Foto'sWeblogLijstenMeer  |  Extra Help |
|
29 november วันลอยกระทงปีนี้เป็นปีที่วันลอยกระทงที่แย่ที่สุดเลย
ใครกันะที่เคยบอกไว้ว่าวันลอยกระทงเป็นวันที่มีความสุข สำหรับฉันแล้วมันไม่ใช่เลย ฉันไปขายกระทงกับเพื่อน ฉันเดินมากะเพื่อนและแล้วสิ่งที่คิดในใจ
ก็เกิดขึ้นจริงคือฉันเจอเขาและเธอเดินจูงมือกันมา ฉันเข้าไปทักเขา เขาบอกว่ากลับไปเถอะ ฉันร้องไห้เลยและ ฉันโทรหาเขาและขอร้องให้มาลอยกระทงด้วย
แล้วฉันแอบหวังในใจเล็กๆว่าเขาจะมาลอยกระทงกับฉันเช่นเคย แต่ก็ไม่มีจริงๆด้วย ฝันที่ไม่มีวันเป็นจริง ฉันเสียใจอีกครั้งในวันลอยกระทง
นี่วันก็หลายเดือนแล้วที่ฉันไม่มีเขาเมื่อไรจะลืมเขาได้นะ
เมื่อไรนะคนชื่อ พี่อู๋ จะออกไปจากสมองและ
หัวใจของฉันสักเวลาหลับตาก็เจอเขาเสมอ 27 november อย่าเสียน้ำตาให้กับ … ความรัก ที่แหลกสลาย
หากแต่การจากลาของใครบางคน … ทำให้คุณอ่อนแอนั้น
ในเมื่อเขาทิ้งคุณไปแล้ว …
นอกจากน้ำตาที่มันจะกัดเซาะ บาดแผลในใจของคุณให้ลุกลามแล้ว
… ลืมตาขึ้นสิ …
แต่ "คนที่ทำร้ายคุณ" กำลังปล่อยมือช้า ๆ
ในขณะที่ยังมีคนที่รักคุณ … จับมือคุณอย่างอ่อนโยน
23 november อนาคต ... ความรัก
ถ้าสามารถหยั่งรู้ อนาคตของความรัก อนาคต… ความรัก ไม่มีใครรู้
แม้ … ความรักที่คุณจักรักษาไว้ วันนี้ … อาจเลิกรัก หรือ ปวดร้าวใจ อ่านกลอนนี้แล้ว ทำให้รู้สึกว่า… 21 november [ ผู้ ช า ย ห่ ว ย ห่ ว ย ]ผู้ ช า ย ห่ ว ย ห่ ว ย
คงคิดว่าฉันเสียใจและฉันเสียดาย ที่วันนี้เสียเธอให้เขา เปล่าเลยเชื่อไหม ภายในใจฉันมันว่างเปล่า พาเขามาให้ฉันเจอ แอบอิงซบกัน กะให้ฉันร้อนรนใช่ไหม โปรดจงรู้ไว้ เปล่าประโยชน์ในวันนี้ * เคยใช้เวลากับเธอมาเนิ่นนาน เลยรู้ว่าเธอมันดีแต่นอกกาย หัวใจไม่มีอะไร ที่เขาได้เธอไป สิ่งเดียวที่วันนี้ฉันรับรู้ จะเสียดายผู้ชายห่วยๆ อย่างเธอทำไม คบกันไม่รู้จะพาชีวิตฉันไปทางไหน เสเพลมันไปวันๆ ถ้าเผลอเป็นนอกใจ ไม่เห็นต้องเป็นอะไร แค่เสียผู้ชายห่วยๆ อย่างเธอ คนที่เคยพบเธอมาอาจเป็นเหมือนกัน อาจจะเสียดายเธอใช่ไหม แต่เธอรู้ไว้ ไม่มีทางจะเป็นฉัน เคยใช้เวลากับเธอมาเนิ่นนาน เลยรู้ว่าเธอมันดีแต่นอกกาย หัวใจไม่มีอะไร ที่เขาได้เธอไป สิ่งเดียวที่วันนี้ฉันรับรู้ จะเสียดายผู้ชายห่วยๆ อย่างเธอทำไม คบกันไม่รู้จะพาชีวิตฉันไปทางไหน เสเพลมันไปวันๆ ถ้าเผลอเป็นนอกใจ ไม่เห็นต้องเป็นอะไร แค่เสียผู้ชายห่วยๆ อย่างเธอ จะเสียดายผู้ชายห่วยๆ อย่างเธอทำไม คบกันไม่รู้จะพาชีวิตฉันไปทางไหน เสเพลมันไปวันๆ ถ้าเผลอเป็นนอกใจ ไม่เห็นต้องเป็นอะไร แค่เสียผู้ชายห่วยๆ อย่างเธอ ไม่เคยคิดเลยว่าเขาจะทำกับเราได้ขนาดนี้ นี่หรอที่เรียนกว่ารัก รักนะแต่ว่าต้องทำใจคยกันไม่ได้ทำให้ชีวิตของเราดีขึ้นเลย ที่ สำ คั ญ เ ข า ไ ม่ เ ค ย รั ก เ ร า เ ล ย 19 november อารมณ์ & การตัดสินใจ
เขาเข้ามาเติมเต็มในส่วนที่ขาดหายไปของฉัน เมื่อไรนะ ที่ฉันจะเข้มแข็ง ใจแข็งกับเรื่องของความรัก ตอนนี้ฉันได้แต่หน้ามืดตามัว... รักเขา... คนที่ใครหลายคนต้องการ 18 november การสูญเสีย15 พฤศจิกายน 2550
เป็นเวลาไม่นานนะที่เรา IT#13 ได้มาอยู่ร่วมกันยังไม่ถึงปี เลยด้วยซ้ำ 65 ชีวิตที่เคยใช้ชีวิตร่วมทุกข์ร่วมสุขกันมา
ทั้ง ก้าวสู่บัณฑิต ประชุมเชียร์ ปลูกป่า ทำบุญคณะ กีฬาพี่น้อง งาน SIT ฯลฯ เฮ้อ คิดแล้วเศร้า ที่อยู่ดีพวกเขา ทั้ง 3 ได้หายไป
จากห้องเรียนที่แสนอบอุ่น เศร้านะ
ส่วนตัวเราเองมันรู้สึกขาดอะไรไปอย่างหนึ่งน่ะ กิจกรรมต่างๆที่กับเธอ กินข้าว ไปเที่ยวตลาดนัด ไปเต้นแอโรบิค
ไปออกกำลังกาย ไปทาสีประตูรั้วมอ เพียงแค่เกรดออกตัวเดียวทำให้เพื่อนที่ฉันรักหายไปเลย โต๊ะเรียนที่นั่งข้างๆกัน
มันดูว่างป่าวจังเลย แต่ไม่เป็นไรนะถึงเราจะไม่ได้อยู่ด้วยกันเหมือนเดิมแล้ว เราก็จะไปหาเธอ ใช่ว่าเราได้อยู่ที่นี่เราจะสบายนะ
เราก็ต้องสู้อีกไม่รู้วันข้างหน้าจะเจอกับอะไรบ้าง ข้อสอบจะทำได้ไหม แต่อยากบอกเธอว่า ท้อได้แต่อย่าถอยนะ
ไม่มีคำว่าสายกับการเริ่มต้นใหม่ เราเชื่อว่าเธอทำได้ เพื่อนเราเก่งจะตายเนอะๆ
วันที่เราเห็นเธอร้องไห้นะเราก็กั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่เหมือนกันนะ เธอทำให้เราคิดได้ในหลายเรื่องว่า การเรียนมันไม่ได้
อยู่แค่ว่ามันยากเกินไปเราทำไม่ได้เราเรียนไม่ได้มันไม่ใช่แค่นั้นไง ไหนจะคนรอบข้างเราละ พ่อแม่ พี่น้อง ญาติ
เขาหวังว่าเราเรียนจบแล้วจะได้ตอบแทนพระคุณของท่าน ถ้าเราออกไปละ ท่านจะเสียใจแค่ไหน ตัวเราเองคิดแค่ว่าจะเรียน
ต่อที่ไหนดี แต่พ่อแม่ของเราละตั้งความหวังไว้สูง เราเชื่อว่าพ่อแม่ทุกคนก็อยากที่จะให้ลูกของท่านเรียนจบได้รับปริญญา
ไม่ว่าจะเป็นสถาบันไหนก็ดี แต่ถ้าจบในสถาบันที่มีชื่อเสียงก็จะถือว่าเป็นผลพลอยได้ใช่มะที่จะหางานได้ง่าย และอีกอย่าง
เงินค่าหน่วยกิจที่นี่ไม่ได้ถูกไปกว่ามหาวิทยลัยของเอกชนเลย ท่านเสียเงินไปมากมายแล้ว กว่าพวกเราจะโต เราควรทำ
หน้าที่ของเราให้ดีนะ เราคิดว่าเราจะไม่ให้พ่อแม่เราเสียใจอีกแล้ว ท่านเสียใจเพราะเรามามากพอแล้ว เราจะพยายาม
เอาครุยสีแดงมาฝากท่านให้จงได้ ไม่ว่าจะเป็นกี่ปีก็ตามแต่ ฉันสัญญา
เราท้อจริงๆนะที่ได้เห็นเกรดของตัวเองบอกไม่ถูกเหมือนกัน แต่ว่าเราจะพยายาม
ขอบคุณทุกกำลังใจที่มีให้กันเสมอมา
ขอบคุณเพื่อนรัก บัดดี้ที่ดี พี่รหัสที่แสนดี ขอบคุณ
IT#13จงเจริญ ยังไงเราก็ยังเป็นมดราชรีทุกคน 65 คนเท่าเดิม 15 november กลับมาเหมือนเดิมๆวันที่ 15 พฤศจิกายน 2550
วันนี้เกรดออกเขาเคยบอกฉันว่าเขาจะพาฉันไปกิน MK นะแต่เมื่อไม่มีเขาแล้วเศร้าจัง เนี่ยเกรดออกครบละ
ไม่โดนรีทายก็บุญสุดๆๆแล้วละ เพื่อนโดนรีทายไป 3 คน อีก 1 คนดรอปไว้ น่าสงสารจิงๆ เสียน้ำตาเลย
ใช่ว่าฉันอยู่จะรอดก็ต้องเผชิฐชะตากำไม่แตกต่างกันหรอกนะ เหอะๆ
ฉันอยากได้กำลังใจจากเขาคนนั้นน่ะ ฉันเลยโทรสับไปหาเขาเบอร์ตู้ โทรไปเขารับเขาบอกฮัลโหลว่าไง
ฉันบอกว่านี่เกรดออกแล้วเกรดไม่ดีมากเลย ฉันเลยอยากให้เขาเป็นกำลังใจให้ เขาบอกว่าได้ดิ
งั้นเด๋วฉันโทรหาใหม่นะ เขาบอกคับ พอฉันวางไปฉันก็ไม่ได้โทรหาเขาเลยเพราะมั่วปลอบเพื่อนอยู่
เศร้าจัง แต่คิดถึงเหมือนเดิม จิงๆๆนะ ตาอ้วน
รักนะตาอ้วนจ้ากลับมาเขาได้แล้วนะ
14 november เจ็บบ่อยๆค่อยๆชินวันที่ 12 พฤศจิกายน 2550
วันนี้มาเรียน11.30น่ะ คิดว่าเป็นวันจันทร์จะได้เริ่มชีวิตใหม่สักที เรียน DATA STRUCTURE gรียนก็แสนจะยาก
เห้ออาจารย์ให้เบรคพักแล้วละ ง่วงนอนจังวันนี้เมื่อคืนก็นอน ตี 2.30 น. เหนื่อยจังเลยกับชีวิตมหาวิทยาลัยพระจอมเกล้าธนบุรี
เบรคก็เลยชวยเพื่อนซี้ ปะไปซื้อขนม+นมกาแฟ เป็นเพื่อนเราหน่อยน้า พอไปถึงร้านปุ่มก็สั่งๆ นู๋เอานมกาแฟ 1 กล่องค่ะ
และเห็นเพื่อนซื้อขนมไปฝากบัดดี้กัน ฉันเลยซื้อก็ได้เพื่อนก็ซื้อเดี๋ยวบัดดี้จะน้อยใจ เหอะๆๆๆ
และแล้วเรื่องเราวที่ไม่คาดคิด ฉันเจอ เขาและเธออีกแล้วเธอขี่มอเตอร์ไซด์ของเขา มาผ่านหน้าฉันแล้วหัวเราะใส่ฉัน
ดูเขาและเธออยู่ด้วยกันยิ้มอย่างมีความสุข แล้วฉันละ กลับมาถึงห้องเรียนก็ไม่ได้เรียนเลยเอาแค่ร้องไห้ เพื่อนก็ปลอบเขาไป
หมดเวลาพักแล้วสิ เอาโทรสับโทรไปหาเขาดีกว่า (เอะเขาอยู่กับเธอนิเขาคงไม่รับโทรสับของฉันหรอก) และฉันก็ยืมโทรสับ
เพื่อนโทรไปหาเขาจนได้ โทรไปติดปุ๊บ เขารับคำแรกที่เขาพูดนะ โทรมาหาพี่อีกทำไม ฉันบอกว่าฉันเป็นห่วง
ฉันถามว่าอยู่กับผู้หญิงคนนั้นรึป่าว เขาตอบว่าใช่ทำไมหรอ ฉันบอกว่าทำไมต้องทำกันขนาดนี้ด้วยละ ทำไมขี่รถมาในมหาลัยเลย
เข้ามมาเลยดิ (ทั้งๆที่เขาและเธอก็รู้ว่าฉันเรียนอยู่ที่ตรงนี้เขาและเธอยังตั้งใจเพื่อที่จะมาให้ฉันเห็น)เขาบอกว่าเขาไม่ได้ทำอะไร
ให้ขึ้นไปเรียนได้แล้วอย่ามาร้องไห้แบบนี้เลย นี่มันก็5เดือนแล้วนะ ที่ฉันและเขาเลิกกันแบบจริงๆจัง เพราะเขามีคนอื่น
ฉันบอกเขาว่าฉันรักเขานะและจะรอตลอดไปไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น ฉันจะรักและรอ เขาบอกรอไปเถอะชาติหน้าเขาก็
ไม่มีวันกลับมาหาฉันหรอก ฉันร้องไห้ในที่สุดก็กมดคาบเรียนฉันไม่ได้เรียนไม่ได้เช็คชื่อ เนี่ยนะคนนี้ทำให้ชีวิตฉันพังไป
ฉันตัดสินใจเรียนที่นี่ก็เพราะฉันอยากอยู่ใกล้ๆเขาและเขาละทำอะไรเพื่อนฉันบ้างนอกจะทำให้ฉันเจ็บจนตาย
เสียใจกับทุกเรื่องที่เขาและฉันได้ทำร่วมกันมา เนี่ยหรอคำว่ารัก ต่อไปจากนี้ฉันจะไม่รักใครอีกแล้ว
ความรักของฉันได้ตายไปกับเขาแล้วสักวันฉันจะลืมและรักตัวเองให้มากขึ้น
ผู้ชายเลวๆๆๆๆๆคนนี้จะไม่มีชื่อในหัวสมองฉันอีกต่อไป
12 november พอสะที10 พฤศจิกายน 2550
ฉันได้ไปหาเขาคนเดิมที่โรงพยาบาล เพราะฉันโทรไปหาเขาตั้งหลายวันฉันเริ่มสงสัยเอะทำไมเขาไม่ยอมรับโทรสับฉันเลย ฉันโทรสับเข้าไปหาเขาที่เบอร์บ้าน แล้ว ตูด ตูด ตูด เสียงรอสายดังขึ้น เอะฉันโทรติด มารับโทรสับซึ่งเสียงน้อยๆใสๆที่น่ารัก รับ พูดกับฉันว่าฮัลโหลสวัสดีค่ะ
จะพูดกับใครค่ะ ฉันตอบไปยังมั่นใจ ว่าขอสายเขาคนนั้นหน่อยน้า สาวสุดน่ารักบอกว่าเขาไม่อยู่หรอกเขาไม่สบายนอนอยู่โรงพยาบาล
พอฉันถามว่าอยู่โรงพยาบาลอะไรน้องสาวเขาไม่ยอมบอก แล้วก็ให้น้าของเขามาคุย
คุยได้อยู่พักหนึ่ง น้าเขาบอกว่าให้ฉันตัดใจเถอะ เพราะว่าเขาก็มีคนใหม่แล้ว เขาก็นอนด้วยกันแล้ว ไปเที่ยวด้วยกันแล้ว และที่เขาไปเที่ยวด้วยกันหลังจากที่เขาเลิกกับฉันไปแล้ว (สรุปฉันผิดอีก)ฉันตอบว่าฉันทำไมได้หรอกค่ะฉันรักเขาและฉันก็จะรอเขาด้วยไม่ว่ายังไงก็เถอะ
แล้วน้าเขายังบอกอีกว่า อย่าไปเยี่ยมเลยฉันบอกว่าฉันเป็นห่วงมาก ยังไงก็ต้องไปให้ได้ น้าเขาบอกว่าอีกว่าถ้าจะไปก็โทรไปหาแม่ของเขาก่อนแล้วกันนะ ให้แม่กันท่าให้
(ฉันรู้แล้ววินาทีนั้นที่บ้านเขาโกหกฉันมาตลอดหรอเนี่ยแล้วไอ้ที่ทำดีกับฉันเรื่อย
มามันเพราะอะไรมันเรื่องโกหกหรอ เขาหลอกฉันหรอ) น้าเขายังบอกอักนะว่าที่คุยกับฉันเพราะเขาสงสารฉัน ฉันไม่ต้องการให้ใครมาสงสารหรอกขอแค่ความจิงใจก็พอแล้วระหว่างนั้นฉันร้องไห้แบบเสียใจมาก และฉันได้ตัดสินใจไปหาเพื่อนของเขา พี่คนนี้นิสัยดีมาก เวลาฉันร้องไห้เพราะเพื่อนของเขา
พี่เขาจะค่อยปลอบฉันทุกครั้ง ฉันปรึกษาว่าฉันจะไปหาเขาดีไหม พี่เขาบอกได้ทันทีเลยว่าไม่ดี
แต่ฉันอยากไป ฉันไปหาเขาที่โรบินสัน ฉันคุยกับเขาและอ่อนวอนเขาให้เขาพาฉันไป
(เพราะฉันไปกล้าไปไง เพราะกลัวว่าแฟนเขาจะเขาใจผิดอีกแล้วเขาก็จะทะเลาะกันอีก ฉันไม่อยากเห็นเขาเสียใจ) ในที่สุดพี่เขาก็ต้องพาฉันไปเขาคงสงสารฉันละ เขาตกลงพาฉันไป ฉันไปกับเพื่อนและพี่เขาและฉันรวมเป็นสามคน ฉันไปถึงโรงพยาบาล เห็นทะเบียนรถที่คุ้นเคย กลร 170 ใช่เลย คันนี้ละรถของเขา ฉันรีบขึ้นไปถามพยาบาล ทันทีว่าพี่ค่ะคนนี้ชื่อนี้อายุเท่านี้อยู่ห้องไหนค่ะ เขาบอกว่าห้อง 718 ฉันขึ้นลิฟท์ไป พร้อมกับเพื่อนและพี่ ฉันมือเย็น ใจสั่นในที่สุดก็ถึงห้อง 718 เขาไปก็เจอเขานอนอยู่กับเธอผู้นั้น ฉันถามว่าเป็นอย่างไงมั่ง
ฉันเป็นห่วงมากนะเลยมาเยี่ยม ฉันบอกว่าฉันรักเขานะ เขาบอกว่า กลับไปสะ อย่ามาทำตัววุ่นวายอีก แล้วฉันบอกว่า"ไม่อายมั่งหรอที่ทำแบบนี้คนเขามีแฟนแล้วยังจะมาแย่งอีก ที่ไปนอนด้วยกัน รู้ไหมเขามีแฟนแล้วยังทำ ทำได้ไง" เธอมองหน้าฉัน ฉันมองเธอแต่ก็คงรู้ละว่าตัวเอง
แอบขโมยกินไงเลยหลบตาไป ฉันจับมือเขาและขึ้นมาหอม ฉันรักเขานะ
เขาตบและผลักฉันออก เธอได้กดออดเรียกพยาบาลให้เขามาในห้อง เพื่อนฉันได้ดึงฉันออกไป
ฉันร้องไห้เหมือนคนเสียสติที่ลิฟท์ มีแค่เพื่อนและพี่ที่คอยปลอบฉันไง ฉันร้องไห้จะเป็นจะตาย เคยไหมละ เขาคนนั้นที่ฉันรักเขาไม่เคยหันหลังกลับมามองฉันเลย เพราะเขามีคนๆนั้นที่อยู่เคียงข้างเขาอยู่แล้วไง เมื่อเขาไม่เหลือใครเขาถึงกลับมาหาฉันเพราะฉันรับเขาได้ทุกอย่างไง และแล้วเมื่อเขาและเธฮทะเลากัน เขาก็ได้โทรสับมาหาฉัน แต่เพื่อนฉันบอกว่าผู้ชายมันเลว ใช่แล้วละผู้ชายมันเลวพอมันทะเลาะกับอีก
คนเขาก็โทรมาหาฉันไงเพราะฉันให้อภัยได้เสมอ ฉันรับและเขาบอกว่าฉันจะเอาอะไรจากเขาอีก
ฉันน่ะหรอจะเอาอะไรจากเขาไม่มีทางฉันไม่เคยคิดจะเอาอะไรจากเขาเลย ฉันร้องไห้และเพื่อนที่แสนดี
ของฉันได้กดตัดสายทิ้ง เขาก็พยายามที่จะโทรมาหาฉันแต่ฉันไม่อยากรับ พี่เขาบอกว่านี่เป็นครั้งสุดท้าย
แล้วนะ ฉันสัญญา แล้วเมื่อคืนฉันได้แต่ร้องไห้แล้วหลบไป ตื่นมาอีกทีก็ต้องไปทาสีรั้วแล้ว
แม้วันนี้ฉันจะยังรักเขาอยู่ แต่ฉันอยากรักตัวเองมั่งแล้วละ ฉันว่าฉันยอมโง่และเจ็บมามากพอแล้วละ
ฉันร้องไห้เพื่อผู้ชายอย่างเขาอีกไม่ไหวแล้ว ฉันเจ็บนะจิงเจ็บแบบใจจะขาด วันนี้ขอเข้มแข็งแล้วกันนะ ขาดเธอไปฉันคงไม่ตายหรอก ................ลาก่อนคนเลวที่รักมาก................
07 november คู่มือความรัก
สวัสดีผู้ใช้งานทุกท่านทางบริษัทขอขอบคุณที่เลือกใช้ผลิตภัณฑ์ความรัก "Model LOVE" จากบริษัทเรา โปรดอ่านคู่มือการใช้งานน้ให้เข้าใจก่อนที่จะใช้งาน |
อุปกรณ์เสริม|
|
